NEDERLANDSE ROOMS-KATHOLIEKE
BISSCHOPPENCONFERENTIE
Brief van onze
Bisschoppen voor de Veertigdagentijd
2007. Vasten: tijd van bezinning en solidariteit
Vasten is een tijd van inkeer.
Veertig dagen lang bereiden we ons bezinnend voor op Pasen, het feest van de Opstanding
van Jezus Christus. In de vastentijd maken we de balans op. Hoe spiritueel zijn
wij?
SOBER EN SOLIDAIR
Hoe sober? Hoe solidair met
anderen? Deze vragen dagen ons uit. Durven wij net als Jezus tijdens zijn
vasten in de woestijn ‘nee’ te zeggen tegen de verleidingen om ons heen? ‘Nee’
tegen macht, rijkdom en roem? De vastentijd vraagt veel van ons.
Vasten betekent dat we onze band
met Jezus Christus vernieuwen. Die geloofsverdieping leidt tot bezinnen,
matigen, delen met anderen. Vasten betekent dat we ons bekeren. Dat we afscheid
nemen van ons egoïstische “Ik” en ons zelf beheersen. Dat we ons onze fouten
realiseren en boete doen. Dat we de Heer navolgen. In de Veertigdagentijd
worden we opgeroepen ons in gebed tot God te richten en oog te hebben voor
mensen in nood.
HET VOORBEELD VAN JEZUS
Jezus laat zien boe wij ons
leven kunnen afstemmen op wat God wil Het evangelie beschrijft hoe Hij zich laat
raken door de mensen in hun materiële en geestelijke noden. Hij raakt anderen
aan die In nood verkeren. Zo is Hij God in levende lijve. Daarbij geeft Hij
zichzelf weg als brood en wijn. Wij worden leerling van Jezus wanneer we hem
herkennen aan het delen van brood met anderen. In de eucharistie is Jezus
Christus tegenwoordig.
De eucharistie verenigt ons als
gelovigen met de Heer en maakt ons zó tot Volk Gods. Eucharistie valt samen met
echte broeder- en zusterschap. Christus breekt en deelt zichzelf, opdat wij, in
kracht van de Geest, onszelf breken en delen voor anderen.
Het evangelie leert dat vasten en
bidden oprecht moeten zijn. Jezus vraagt van ons er
niet mee te koop te lopen. Hij roept ons
op tot verinnerlijking. Hij verwacht van ons geen grootse daden, maar
waarachtige daden.
IN DE PRAKTIJK
Wat
betekent dit voor ons als parochies in de Veertigdagentijd? We
kunnen het geloof vieren door aan de eucharistie deel te nemen, door te bidden rond
de maaltijden en door God te danken voor het slapen gaan. We kunnen ons solidair tonen met de armen
door bewust sober te zijn. We kunnen ontmoetingen
organiseren met buurtgenoten, met mensen die een ander geloof aanhangen, met mensen uit andere landen die bij ons een
veilig heenkomen zoeken. We kunnen
meedoen met de jaarlijkse bisschoppelijke
Vastenactie, die in het
teken staat van leven in eenvoud, onder de noemer ‘De wereld groeit als we delen’. We kunnen de langere versie van deze
Vastenbrief lezen, in groepen bespreken, op scholen en in organisaties gebruiken.
POPULORUM PROGRESSIO
Veertig
jaar geleden verscheen de Encycliek “Populorum progressio” van paus Paulus VI. In dit baanbrekende
document over de ontwikkeling
van de volken stelt hij het onrecht aan de kaak, dat voortkomt uit de
tegenstellingen tussen arm en rijk. De paus roept de wereldburgers op tot een eerlijke verdeling van
welvaart. Hij benadrukt de noodzaak
van ontwikkeling van mensen in arme landen, zodat ze in staat zijn om zelf een beter leven op te bouwen. Dat zijn volgens hem belangrijke
voorwaarden om te komen tot ene
blijvende vrede tussen de volkeren.
GERECHTIGHEID EN VREDE
De kernwoorden in de encycliek zijn
‘gerechtigheid’ en ‘vrede’. Door daar aan te werken maken we onze liefde tot God en tot
de naasten concreet, naar het voorbeeld van Jezus ons gegeven heeft.
En hoe staan we er nu voor? Veertig jaar na
Popidorum progressio? In de afgelopen jaren hebben we veel gedaan aan ontwikkelingshulp.
Maar nog steeds ontbreekt het een groot deel van de mensheid aan de
noodzakelijke bestaansvoorwaarden: vrede, voedsel, kleding, behuizing, werk,
onderwijs gezondheidszorg.
De laatste zes jaren zijn in Nederland
voedselbanken ontstaan. Ze brengen op schrijnende wijze het contrast tussen
overvloed en gebrek in ons eigen land aan licht. We zien nu ook dicht bij huis wat er
gebeurt als de verhouding
tussen arm en rijk scheef groeit.
IN EIGEN LAND
In de
veertig jaar sinds
Populorum progressio
zijn de verre
wereldproblemen een stuk dichterbij gekomen. Grote groepen mensen uit
ontwikkelingslanden kwamen naar Nederland en de media confronteren ons
dagelijks met de harde feiten van armoede en sociale uitsluiting. We raken er
steeds meer van
doordrongen dat het zo niet langer kan. We moeten alles doen om gerechtigheid en
vrede tot
stand te brengen.
Bijvoorbeeld door mee te werken aan de ‘Millenniumdoelen’. Dit zijn afspraken tussen
189 regeringsleiders om vóór 2015 grote wereldproblemen als extreme armoede, honger
en ongelijkheid aan
te pakken.
BALANS OPMAKEN
Vasten. We maken de balans op. Hoe spiritueel zijn
wij? Hoe sober? Hoe solidair met anderen? Laten we ons in deze Veertigdagentijd
oefenen in gebed
en in soberheid.
Laten we omzien naar
hen die gebrek lijden en die aan de rand van de samenleving staan. Laten we meedoen met
projecten van de Vastenactie
om gerechtigheid
en vrede dichterbij te brengen. We zijn ervan overtuigd dat het geloof bergen kan
verzetten. Moge
deze vastentijd voor ons allen vruchtbaar zijn als voorbereiding op het Paasfeest,
waarin we Jezus als de levende Heer ontmoeten.
Voor de volledige tekst klik hier (PDF-bestand)
De bisschoppen van Nederland
Kardinaal Adrianus Simonis, aartsbisschop van Utrecht
Mgr. J. van Burgstede, hulpbisschop van Haarlem
Mgr. W. Ejjk, bisschop van
Groningen
Mgr. J. van den
Hende, bisschopcoadjutor van Breda
Mgr. A.Hurkmans, bisschop
van ‘s-Hertogenbosch
Mgr. E. de Jong, hulpbisschop
van Roermond
Mgr. G. de Korte,
hulpbisschop van Utrecht
Mgr. A. van Luyn,
bisschop van
Rotterdam
Mgr. M. Muskens, bisschop
van Breda
Mgr. J. Punt,
bisschop van Haarlem
Mgr. F.Wiertz, bisschop van Roermond
Webmaster-NL |
![]() |